kikkers op de bbq en witte stranden

Vroeger hield ik vaak een boekje bij als ik op reis was met wat ik allemaal gedaan had per dag. Deze vakantie heb ik in Bangkok ook zo'n boekje gekocht (met pittig afdingen) maar er nog niks ingeschreven. Ikz et het gewoon op de weblog...

Nog even over de vorige blog. Vanuit het drukke Bangkok zijn we dus naar Ayutthauya gevlucht. Met de trein. Een echte Thaise ervaring: zittend op houten bankjes tegenover een monnik met de ramen zodanig open dat je met je er metje armen op kan leunen en met je hoofd naar buiten kan hangen.
In A. werd mijn oorpijn en ondertussen ook hoofd- en kaakpijn steeds erger en besloten we de volgende dag toch maar even een bezoekej aan het ziekenhuis te brengen. Op onze gehuurde fietsjes fietsen we er (lang leve de lonely planet!) zo naar toe. Buiten stond nog net '24 hour emergency' aangegeven maar eenmaal binnen de poorten geen woord Engels meer te bekennen. Binnen ook niemand die engels sprak. Na heel wat heen en weer gesleep werden we behoorlijk adequaat geholpen. Uiteindelijk werden we boven in een overvoille wachtkamer vol Thai neergezet en was het wachten op de KNO arts. Wij waren eigenlijk de attractie van de dag voor de Thai en dan met name voor de kinderen. Dat is hier eigenlijk de hele tijd al zo: die kinderen lachen en zwaaien naar ons en ondertussen bekruipt ons sterk het gevoel dat ze ons keihard uitlachen mar zwaaien we toch maar vrolijk terug.
Na heel lang wachten bij de KNO arts die ons probeerde duidelijk te maken dat mijn trommelvlies onstoken was, maar gelukkig nog net niet geknapt... fieuw... Echt een lading medicijnen meegekrgen waar je u tegen zegt en toen op de fiets weer verder naar de tempels.
Die avond met de nachttrein naarChiang Mai gegeaan. Ook een belevenis want daar moesten we 13 uur mee reizen. Maar eenmaalbinnen bleek dat we alleen stoelen hadden en geen bed. Wij dikke paniek. Wat bleek... Je kon de stoelen tot bedden omtoveren.. Hahaha...
Na een vrij saaie dag Chiang Mai vertrokken we de volgende ochtend naar de bergen voor de trekking. Eerst een ritje op olifanten. Omdat we maar met z'n 3en wa\ren mochten we alleen op de olifant. We hadden een vrij chagrijnige maar het leuek was dat we om de beurten op zn nek mochten zitten. Een uurtje echtb door de bush bush was errg grappg.
Daarna dus de bergen in met onze gids. Niks geen rustig wandelen... In de bloedhete zon de bergopklimmen. Echt loodzwaar maarMatthijs was beretrots dat ik dat bijzonder goed volhield. Onderweg een waterval om even af te koelen en weer verder. Uitgeput en totaal bezweet kwamen we aan in zijn dorp midden in de bergen. We sliepen bij het bergvolk de 'Karen', ze leven daar zonder stromend water, elketra, douche en slapen op de vloer. Wij dus ook. Super lieve mensen, maar steenkoud snachts. De volgende dag verder en savonds bij een waterval geslapen. Wederom op de grond. S vond bij het vuur kwam 1 van de mannen terug met gevangen kikkers in een fles die eerst van kant werder gemaakt om vervolgens speciaal vor ons op de bbq gegooid teworden!!! Matthijs heeftnog een stukje geproefd, de bikkel... Dag 3 liepen we naar beneden en was een andere waterval een welkome douche. Eenmal terug nog even raften, maardat was behoorlijk toeristisch en niet bijster spectaculair maar wel erg leuk.
Daarna zijn we gister nar Phuket gevlogen om daar 1 nachtdoor te brengen. We hebben het fenomeen 'pingpongshow' meegemaakt waarover ik de details hier niet zal verspreiden. Maar Matthijs was in shock en ikkwam niet meer bij...
Vandaag met de boot naar Phi Phi gegaan. Het aankomen ergens blijft vrij heftig. Het is hier in het zuiden echt bloed en bloedheet en een chaos van aan je arm trekkende mensen. Maar we hebben een hotel, zijn ernstig verbrand en gaan ons morgen enj overmorgen in een ultraluxe hotel laten verwennen voor M. zijn verjaardag.
Wel heel bizar om hier zo met de tsunami geconfronteerd teworden. Sommige plekken zijn echt nog een puinhoop en veral staan 'tsunami evacuatieroute borden'. We liepen net door het memorial parkje en dan zie je al die foto's van zulke jongemensen net als wij op dit eiland vakantievierend. De ramp leek zo ver weg en het is zo bizar om daar nu te staan en de paniek en ellende voor te stellen. Bah. Ik moest even een paar tranen wegpinken, waarop M zei: mooi dat je huilt... :-S Mooi!? hahaha hij bedoelde lief vanwege het medeleven. Maar goed tot zover. Ik ga mijn arme huidje schoonspoelen en insmeren, en zo nog even een gezichtsbehandeling laten doen van 6 euro.. Hihi...
Dikke knuffels van ons!

veeeel tempels en een ziekenhuisbezoek

Ooh echt heel zuur dit.... Heb net een half uur zitten typen is alles weg.... %()%()/%&¤&(%#



Nou ja t kwam er in het heel kort op neer dat we leuek dagen in Bangkok hebben gehad en we daarna met de trein naar Ayutthaya zijn gegaan. Daar ben ik naar het ziekenhuis geweest omdat ik zoän oorpijn had en stokdoof was. Werd steeds erger. Nu een heeeele lading medicijnen en dat helpt. Daarna heel veel mooie tempels gezien en vannacht met de nachttrein naar Chiang Mai gereisd. Het hoge Noorden. Nog steeds heel erg warm en mooi. Morgen gaan we 3 dagen op trekking door de bergen, beetje wandelen, olifanten rijden, raften en bij de bergvolken slapen. Leuk!

Nu ga ik slapen. Ik had hier een A4tje volgetypt maar krijg te niet meer terug... Helaas....

Het is leuk en warm, en de vakantiestemming komt er steeds meer in nu we uit de drukte weg zijn..



Knuffels uit het verre Oosten

News from Thailand!!

Hallo allemaal!

Ik wou nog een berichtje schrijven dat alles is goedgekomen. Maar ja eenmaal met paspoort in de hand waren we ook zo vertrokken. En sinds gister zijn we er dus.
De vlucht was prima, bijzonder slecht eten, maar ja. Ik heb geen oog dichtgedaan. Om 2 uur snachts moesten we eigenlijk alweer 'wakker' zijn voor het ontbijt en om 4 uur landden we. Toen was het hier ondertussen al 10 uur 's ochtends.

Meteen in het diepe op het vliegveld. Honderden taxichauffeurs die aan je arm hangen, maar Roos was goed voorbereidt dus liepen we naar de juiste rij waar we gewoon een kaartje kregen etc.
Hotel gevonden na aanraden van collega van Matthijs en onze eerste Thaise maaltijd genuttigd op straat: jummie! Daarna door de stad gebanjerd. We zitten in een rustig ultra relaxed deel van de backpackerswijk. Gisteravond helemaal kapot om 9 uur gaan slapen. Vannacht had Matthijs z'n jetlack te pakken dus die heeft flink wakker gelegen. Ik uitgerust ook weer in slaap gevallen en daarna niet meer wakker te krijgen.

Vandaag een topdag! Eerst naar Kao San, DE drukke backpackersstraat. We wilden een taxi/tuk tuk naar het grote paleis, maar de tuk tuk driver zei dat die dicht was. Nu was ik iets TE goed voorbereidt ('Nee Matthijs dat zeggen ze altijd!!) dus wij weggelopen: dan zoeken we het zelf wel. Daar aangkomen: dicht. Chips. Nah ja daar was een man die ons dat vertelde en vevolgens onze dag ging uittekenen. Vervolgens een prive tuk tuk voor ons aanhield en wij op weg. Van een tempel naar een kleermakershuis (zij zijn 1 week in het jaar open, vandaag laatste dag, en maken kleren voor Prada etc!!!) Matthijs een pak van kasjmer en Roos een opmaatgemaakte blouse en kasjmeren jas! Geen geld... Echt nmiet! Daarna naar de officiele VVV want laatste dag met korting voor toeristen ofzo (de tuk tuk was ook maar 40 baht = ongeveer 1 euro) dus daar de rest van de reis geboekt. Toch wel zo relaxed want het is hoogseizoen en dat is toch goedkoper dan ter plekke regelen. Niet vanuit NL maar wel vanuit Bangkok zelf. Dit is ons reisschema:

gister t/m maandag Bangkok, 's avonds met de trein naar Ayuthhaya
Wo. Ayuthhaya, 's avonds nachttrein naar Chiang Mai
Do. Chiang Mai
Vr. t/m zo. Trekking Chiang Mai
Ma. Vlucht (via bangkok) naar Phuket
Di. t/m vr. ( Boot ) naar Kho Pi Pi
Vr. boot - bus - boot naar Ko Pha Ngan
t/m wo. Ko Pha Ngan
wo. boot - nachttrein naar Bangkok
wo. t/m vr. (winkelen!!) in Bangkok

Nou zo dus. Oh en ik heb net ook nog een echte (ja echt!!) Thaise saffieren ring gekocht.
Nu zijn we weer terug na een dagje met een noodvaart door Bnagkok heen gesjeesd te zijn. We gaan wat eten (2 borden voor 1 euro) en daarna massage (half uur voor 2 euro). Iemand jaloers!?!? ;-)

Thai boxen van vanavond gaat niet lukken want de zus van de koning is overleden. Die man wordt hier trouwens OVERAL geeerd, Willem Alexander zal er jaloers op zijn..

Dit is een beetje een rommelig stukje, maar de muntjes zijn zo op... Oh lekkere broeken enzo kosten hier 2 euro! Ik had niks mee hoeven nemen hahaha.. Maar goed wij gaan weer verder chillen. Dikke zoen van ons!! vanuit het altijd mooie Bangkok!!

Stress!!!!

En toen was het opeens 2 januari… Bij deze willen wij allereerst dan ook iedereen een heel gelukkig, mooi, warm en vooral gezond 2008 toewensen!!

Hier in het hoge en koude noorden (Groningen…) begint het nieuwe jaar vooral met slecht zicht en veel stress. Na de viering van een voor mij toch wel bijzondere jaarwisseling togen wij met vrienden die heerlijk voor ons gekookt hadden naar buiten voor een blik op het vuurwerk. Het was al behoorlijk mistig, dus onze dure vuurpijlen die zo hoog kwamen gingen letterlijk in mist op. Toen we ’s nachts terug naar huis gingen was de mist echt extreem. En dan bedoel ik écht extreem. Fietsen was te gevaarlijk omdat je maar tot een meter voor je zicht had. Gelukkig kende ik de weg heel goed, maar zelfs dan was het nog heel makkelijk om te verdwalen. Een straat doemde pas op als je er voor stond, maar het was een pure gok of het wel de goede straat was. Twee mensen stonden 5 meter van elkaar te bellen: ‘Ja maar waar ben je dan?’

‘Ik ook… Maar waar sta jij dan?’

Toen we een fietspad overstaken doemde er opeens een jongen op die heel verdwaasd vroeg of hij zo naar de stad fietste, ‘uhm’ zei ik, ‘nee je moet hier rechts, je staat nu voor het ziekenhuis!’ Die jongen stomverbaasd.

Lopen we even verder opeens tegen twee politieagenten aan die ons er niet doorlieten omdat er drie huizen in de brand stonden. Ergens hoorden we wel de brandweerwagens water pompen, maar niks wat er op wees dat een paar meter verderop een heftige brand woedde. Het is moeilijk voor te stellen, maar dit heb ik echt nog nooit meegemaakt.

Maar goed. Toen was het 2008 en kwam onze reis naar het verre Oosten toch wel heel erg dichtbij. En toen dus stress. Gisteravond zat ik helemaal uitgeteld van de feestjes op de bank tussen stapels gewassen kleren die al dan niet mee gaan naar Thailand en stuitte ik op een website over Thailand die ik nog niet kende. Terwijl ik een beetje door alle do’s en dont’s aan het surfen was viel mijn oog opeens geheel toevallig op een zinnetje in de tekst.

De afgelopen maanden heb ik getracht te zorgen dat alles voor deze reis tot in de puntjes verzorgd was. Dus niet de reis zelf, maar wel alle randvoorwaarden. Inentingen geregeld, medicijnen, verzekeringgegevens en de paspoorten. Matthijs zijn paspoort gecheckt en mijn eigen. Een paspoort moet nog drie maanden geldig zijn na terugkomst uit Thailand. Dacht ik. Niet dus. Zes maanden. Las ik gister. Laat mijn paspoort nou net aflopen in mei 2008. Dat is geen zes, maar 3,5 maand na terugkomst. En laat ik daar dus een dag voor vertrek achterkomen….

Het stomme is dat ik het nog heel goed nagekeken heb. Ik heb zelfs nog overwogen om mijn paspoort voor de zekerheid al te laten verlengen omdat 3,5 maand wel heel krap is. Maar ja drie maand is drie maand dacht ik dus moet goed komen.

Daar zag ik gisteravond toch mooi even het hele Thailand avontuur aan mijn neus voorbijgaan. Door de vermoeidheid trok ik het even bijzonder slecht en heb ik vreselijk zitten janken om deze stommiteit.

Na een bijzonder slechte nacht was ik vanochtend om negen uur al bij de huisarts geweest, had ik al pasfoto’s laten maken en zat ik al bij het gemeentehuis om een spoedpaspoort aan te vragen. Morgen om negen uur haal ik hem op en dan kunnen we ‘gewoon’ om 11 uur richting Dusseldorf vertrekken. Nu loop alles weer volgens planning en liepen wij net door een heuse sneeuwbui. Die pikken we dus ook nog even mee…

Morgen vliegen we om 17.20 en 25 januari komen we om ongeveer zes uur ’s avonds weer terug. We zijn ondertussen al ingecheckt dus nu kan er echt niks meer misgaan! (Hoop ik…..)