.

"Wanneer we er het minst op bedacht zijn, gooit het leven ons plots in het diepe om onze moed en onze veranderingsgezindheid op de proef te stellen.”

dinsdag 27 maart 2007

misselijk

Misschien was het de hoop dat de 2e keer iets mee zou vallen ten op zichte van de 1e. Misschien was het ook gewoon erger dan de 1e keer. In ieder geval viel het vies tegen. Vandaag voel ik me eigenlijk voor het eerst weer ietsje beter en zelfs nog maar minimaal... De eerste avond en de volgende dag was ik zoals ik al schreef ontzettend beroerd. Zondag had ik eigenlijk verwacht dat in ieder geval de misselijkheid wat over zou zijn, dat was de vorige keer ook zo. Ik leek me alleen nog beroerder te voelen dan zaterdag. De misselijkheid zat hoger en zorgde er voor het eerst voor dat ik dacht dat ik moest overgeven. Ondertussen heb ik heel veel honger en dus een borrelende buik, bijwerking dexamethason?! Daar wordt ik weer misselijk van, maar de gedachte aan eten alleen al.... Bllghh. En toch blijkt dat de oplossing. Ik moet er niet aan denken, maar als ik iets in mijn mond stop (zelfs een hamburger) is dat heerlijk en lijkt de misselijkheid juist weg te gaan. Dit zorgt voor zeer tegenstrijdige gevoelens. Mijn verstand moet dwingen tot eten. De misselijkheid lijkt dan nu ook eerder veroorzaakt door lucht dan door een opspeling van mijn maag.
Nadat ik zondag en ook nog maandag me nog zo beroerd voelde en ook zo slap (van de bank naar de tafel lopen en weer terug lukt net) zat ik er gister zwaar doorheen. 'S ochtends als ik wakker wordt grijp ik als eerste paniekerig naar mijn haar en denk dan: ooh gelukkig, niet vandaag!! Doodsbang dat dat er nu ook nog bijkomt en ik dat nu echt niet aankan. Laat het alsjeblieft wachten tot ik me weer iets sterker voel... Want, gister echt het gevoel het allemaal niet meer aan te kunnen. Arme Matthijs die van gekheid ook niet meer wist wat te doen met volgende aanval van huilen, boosheid en puffend van misselijkheid op de bank bedacht een goed plan. Sommigen weten misschien dat Matthijs ook schilderijen maakt en dus zijn alle schilderspullen naar boven gesleept en zijn we samen begonnen aan een schilderij. We schilderen mijn kanker. Matthijs had binnen 2 minuten het ontwerp klaar en samen hebben we kleuren en textuur bepaald. Het humeur van beide kanten steeg aanzienlijk in zeer korte tijd en al snel onstond er iets moois. Het is nog niet af, maar het begint ergens op te lijken. Als het klaar is zal ik een foto op mijn weblog zetten. De ezel staat in Matthijs zijn nieuwe huis waar we dit weekend min of meer ingetrokken zijn in de keuken voor de openslaande deuren met daarachter de straklauwe lucht en het zachte lentebriesje en Herman van Veen op de achtergrond. Heerlijk. Wat voelden wij (of ik in ieder geval) ons artistiek...
'S middags hebben we nog even heerlijk in de cabrio rondgetoerd en toen was de dag toch best wel weer fijn. Het fijne aan de cabrio is dat ik toch van het mooie weer kan genieten als ik amper op mijn benen kan staan.
Mijn benen zijn nog steeds erg slap maar ik voel me weer iets beter. Vandaag lukt het denk ik wel om even naar de stad te lopen (nog een voordeel van Matthijs zijn huis) en daar even wat te lunchen. Ik voel me weer een beetje levend, gelukkig duurt het nog 2 weken voor de volgende shot want ik wordt al gek als ik eraan denk dat ik weer moet. Vergelijkbaar met een flinke kater waarna je besluit nooit meer te drinken, over 2 weken sta je weer vol goede moed in de kroeg... Maar nu eerst weer even bijkomen....

14 opmerkingen:

Niki zei

Nou hierbij ook een reactie van mij. Ik wou even kwijt dat ik super lekker heb gegeten vanavond en dat matthijs zo'n goeie kok is.

Kus niki

Anoniem zei

Beste Roos

Ik zag achter je naam het adres van je blog staan dus ik denk ik ga even kijken of ze iets leuks er op heeft staan, mijn mond viel open toen ik de eerste paar zinnen las. Ik heb alles gelezen en zal de komende tijd ook blijven lezen . ik hoop dat je er weer snel bovenop gaat komen en wil je ook alle sterkte toe wensen( ook de mensen om je heen)

Vriendelijke groeten Bram Gorter

Anoniem zei

Hi chicadella!

Hola hola.. vandaag heb ik eventjes niets van me laten horen. Even een dipdagje waar ik me uitgebreid van mijn beste kant heb laten zien voor school. Het dipdagje veranderde snel in een beetje een topdagje, dat tijdens het sporten weer hard de grond in werd gedrukt. Aangekomen? Tja dan moetje toch echt meer bewegen!! :( GRRRRRRR :(

Morgen zal ik eventjes na de middag wat van me laten horen. Misschien sochtends kopje thee? als dat het geval is moet ik nu al de wiedeweer naar bedje toe.. hihi..

Schatje, ik bel je morgen en dan kletsen we ff bij. Matthijs al een telefoon in zijn stulpje?

xxx As

Anoniem zei

Hee laiverd, vanuit de nachtdienst een dikke kus voor je! vind het zo rot voor je dat je zo ziek was na de chemo... Als je deze week nog even van het weer wilt genieten ofzo... ik ben redelijk veel vrij of heb late diensten... laat maar weten! groetjes aan Matthijs! XXX andrea

Anoniem zei

Ik wil toch even iets recht zetten voordat er valse berichten de wereld in worden gestuurd.
Dat super lekkere eten was gemaakt door Roos en mij !!!!! Niki!!!!
Mathijs heeft met zijn mooie koppie het stokbrood gekocht.
Mathijs kan OOK heel lekker koken en is vooral beroemd door de snelheid waar hij dat mee kan.
Dag schatten.
kus karen

Anoniem zei

Toch bedankt voor de complimenten hoor Niki!
Maar volgende keer wordt het weer bami met een blikkie Smak!

Anoniem zei

hey roosje,

hoop dat je je inmiddels weer wat beter voelt. zeker zaterdag als die broer van mij en die andere grappenmaker langskomen anders wordt t nog wat. ik zie ze al voor me in verpleegsterpakjes haha. nou dan mag je blij zijn als je de soep koud in een blik krijgt voorgeschoteld maar hij in ieder geval open is. haha de helden. nee hoor ze kunnen heel lief zijn, maar dat wist jij ook al.
ik ben zelf bijna over mn verkoudheid heen dus dan durf ik ook weer langs te komen. ga je zeker nog ff bellen deze week.

dikke kus
moena

schoonebeek zei

haidiho roos en matthijs,

we hoorden dat het vandaag weer wat beter met je ging!!gelukkig maar! lekker veel zon op je snoet doet goed, toch? we willen wel gauw eens langskomen met de kids(dan kan het niet zo lang zeker, met de drukte?)nou, moet remco maar even met matthijs overleggen.
Good luck! Denk maar vaak aan het licht aan het einde van die donkere tunnel. Een hevige strijd in jouw lijf, maar wel voor een goed doel: GENEZING!!Maar wel heel veel sterkte voor alle
K**- momenten. Liefs Schoonebeek.

Marianne zei

Hé wijvie,

de comp geeft de wintertijd nog aan zag ik.
Had ik nog een prijsje gewonnen? ik hoorde van leo dat ik het 100ste comment had geplaatst!!

Anoniem zei

Nou, ben erg benieuwd naar het schilderij....

Zet hem op!

XXX Linda

Anoniem zei

Lieve Roos
Wij hebben alles gevolgd. Uiteraard via Moena, maar ook via jouw "Roos vanuit de Ziekenboeg"
Heel, héél veel sterkte in deze moeilijke en zware tijd.
Je bent sterk, dus kom je er wel doorheen.
Oma en Opa Bakker

Anoniem zei

Veel plezier op jullie weekendje weg! Geniet ervan. lfs Feikje

Anoniem zei

Heey Lieve Roos!

Je weet dat ik je heel sterk vind!
Echt heel kanp hoe je het toch op z'on mooie manier kan vertellen!
Ik denk aan je, en kom snel weer een keer op bezoek!

Veel Kusjes van Carmen

Henk Jan zei

Lieve Roos. Ik kreeg van Richard het adres van je log. Wat een verhaal. Ff zitten janken, maar daar heb je ook al niks aan. Hoop dat je kracht vindt en vasthoudt om alles te doorstaan. Ik denk aan je. Bedenk dat je al 2 keer chemo hebt gehad!!! Henk Jan van den Heuvel (vriend van de Bakkers)